(ไม่รับผิดชอบกรณีการบริโภคแอลกอฮอล์)
(และสารอื่นใดที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ)
(ไม่มีสัตว์ถูกทำร้าย ในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้)
(ฉากกระทิงใช้คอมพิวเตอร์กราฟฟิก)
(เราคิดถึงคุณ)
(ปี 1946 ฮัสนาบัด ชานเมืองลาฮอร์)
เทพ!
ซาฟาร์!
(ด้วยรักและแรงแค้น)
ฉันรู้ค่ะว่าฉันกำลังจะตาย
ฉันเหลือเวลาเท่าไหร่คะ
(ปี 1944 ฮัสนาบัด สองปีก่อน)
ยังมีเวลาเหลือเฟือ สัตยา
อย่าเพิ่งสิ้นหวังสิ
ความหวังก็แค่ทำให้เราได้แต่เฝ้ารอ
ไม่ได้เปลี่ยนความจริงนี่คะ
ฉันเหลือเวลาอีกเท่าไหร่คะ
หนึ่งปี
หรืออาจจะสอง
ลูกเอ๊ย
สภาพร่างกายแบบนี้เดินทางไม่ได้หรอกนะ
อยู่บ้านเฉยๆ แล้วฉันจะดีขึ้นเหรอคะ
ลูกเอ๊ย บางอย่างเราก็ควบคุมไม่ได้นะ
คนใกล้ตายควรต้องแก้กรรม
ไม่ใช่แก้เรื่องสุขภาพ
เรื่องนี้ฉันควบคุมได้ค่ะ
ถ้าฉันไม่ทำตอนยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะเสียใจแม้แต่ตอนตายไปแล้ว
ฉันต้องทำสิ่งนี้เพื่อสามีฉัน
สัตยา!
บางครั้งก็ไปนี่ บางทีก็ไปโน่น
อึกทึกครึกโครม ไม่ว่าเธอจะไปไหน
ละทิ้งตรอกซอยที่คุ้นเคย
ใครนะคนรักที่เธอไปหา
จิตวิญญาณฉันโหยหา
แม้สีสันจะโปรยปราย
จิตวิญญาณฉันโหยหา
แม้สีสันจะโปรยปราย
ฉันคือนักฉกฉวยความสบาย
คือหัวขโมยการนอนหลับ
ให้ฉัน
นำผ้าคลุมไหล่แสนสวยมาให้ฉัน
ให้ฉัน
นำผ้าคลุมไหล่แสนสวยมาให้ฉัน
ให้ฉัน
นำผ้าคลุมไหล่แสนสวยมาให้ฉัน
ให้ฉัน
นำผ้าคลุมไหล่แสนสวยมาให้ฉัน
ฉันใส่กำไลไว้ที่ข้อเท้า
ไว้ที่ข้อเท้า
ที่ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งตอนฉันเดิน
และสายลมบอกฉันว่า
มาโลดแล่นไปกับฉันสิ
ยามที่ฉันเต้น
โลกจะพิศวง
ยามที่ฉันเต้น
โลกจะพิศวง
ว่าทำไมในเมืองถึงมีโมรีป่าได้
ให้ฉัน
นำผ้าคลุมไหล่แสนสวยมาให้ฉัน
ให้ฉัน
นำผ้าคลุมไหล่แสนสวยมาให้ฉัน
ให้ฉัน
นำผ้าคลุมไหล่แสนสวยมาให้ฉัน
ให้ฉัน
นำผ้าคลุมไหล่แสนสวยมาให้ฉัน
คว้าว่าวตัวสุดท้ายนั่นให้ได้นะ พี่รูป
ทำให้เราชนะ!
ผ้าคลุมไหล่ฉันสีแดง
คว้าให้ได้ก่อนมันปลิวไป
เสียดายจังคว้าว่าวตัวนั้นไว้ไม่ทัน
เข้าไปข้างในกันก่อนนะ
กลับมาอีกแล้วเหรอ
รูป!
พ่อคะ พ่ออย่าพูดเลยค่ะ
ฉันขอร้องล่ะ คุณไปซะเถอะ
ขอร้องล่ะ ช่วยฟังฉันเป็นครั้งสุดท้ายนะ รูป
ฟังนะ คุณสัตยา...
ตอนที่พ่อคุณมีน้ำใจช่วยเราไว้
เราไม่รู้ว่าวันหนึ่งลูกสาวของเขา
จะกลับมาเก็บหนี้น้ำใจของเขา พร้อมดอกเบี้ยด้วย
ฉันไม่ได้มาเก็บดอกเบี้ย รูป
ฉันมาขอร้องให้เธอช่วย
เสียใจค่ะ
เรื่องนี้ฉันทำให้คุณไม่ได้
อิสรภาพของฉันไม่ได้มีไว้ขาย
เธอเข้าใจฉันผิดนะ รูป
หรือฉันอาจจะเป็นคนเดียวที่เข้าใจถูก
ฉันขอแค่เวลาหนึ่งปีเท่านั้น รูป
เพราะฉันมีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ปีเดียว
ลองคิดดูดีๆ นะ ลูก
เธอขอให้ลูกไปอยู่กับเธอและครอบครัวแค่ปีเดียว
มันจะเสียหายอะไรล่ะ
พอไปแล้วหนูจะไม่ได้กลับมาไงคะ พ่อ
สัตยาเป็นคนดี
เธอสัญญากับพ่อไว้
ว่าจะดูแลน้องๆ ให้จนกว่าจะได้แต่งงาน
เพราะอย่างนี้พ่อถึงให้หนูได้เรียนเหรอคะ
เพื่อวันนึงจะได้ขายหนูได้ราคาดีเหรอคะ
รูป!
พ่อแบบไหนกันที่ส่งลูกสาวไปฮัสนาบัดตามลำพัง
แถมบังคับให้อาศัยอยู่ในบ้าน คนแปลกหน้าที่ไม่ใช่ญาติอีก
ถึงพ่อจะไปเคาะประตูทุกบ้านสอนดนตรีจนชั่วชีวิต
พ่อก็ยังไม่มีปัญญาจัดการ ให้ลูกกับน้องๆ ได้แต่งงานได้
ในฐานะพี่สาวคนโต นี่เป็นหน้าที่ของลูก
พ่อไม่ได้จะบังคับนะ ลูกรัก
พ่อรู้จักสัตยาตั้งแต่เด็ก
เธอจะดูแลลูกดีกว่าเราซะอีก
ลูกเลือกเอาเองนะ
เดี๋ยวค่ะ!
ฉันจะไปด้วย
แต่ฉันมีเงื่อนไขข้อนึง
สามีคุณต้องแต่งงานกับฉันก่อน
ฉันจะเข้าบ้านนั้น ในฐานะภรรยาของสามีคุณเท่านั้น
ไม่ใช่ในฐานะเมียเก็บ
รูป สิ่งที่ฉันต้องการคือตอนที่ฉันยังอยู่
เธอได้รู้จักเขา เข้าใจเขา เพื่อที่...
เพื่อที่พอคุณตายเขาจะได้แต่งงานกับฉันเหรอ
คุณเป็นเมียแบบไหนกัน
ถ้าฉันเกิดเห็นด้วยกับความคิดบ้าๆ ของคุณ
ใครจะรับประกันว่าพอคุณตายแล้ว สามีคุณจะแต่งกับฉันล่ะ
ถ้าเกิดเขาโยนฉันออกจากบ้านล่ะ
ฉันจะไปไหนได้ ฉันจะเป็นยังไง
ถึงตอนนั้นใครจะยอมรับฉันอีก คุณเคยคิดเรื่องนี้บ้างมั้ย
- รูป ฉันสัญญา... - สัญญาเหรอ
พอคุณไม่อยู่แล้ว ใครจะเป็นคนรักษาสัญญาของคุณ
ถ้าไม่ได้แต่งงาน ฉันจะไม่เหยียบเข้าบ้านนั้นเด็ดขาด
คำพูดเผ็ดร้อนที่ฉันพูด
เหมือนกระสุนพุ่งออกจากปืน
มารยาทฉันผสมปนเปกันเหมือนรังโกลี
เหมือนวันอีดในเทศกาลศักดิ์สิทธิ์
คำพูดเผ็ดร้อนที่ฉันพูด
เหมือนกระสุนพุ่งออกจากปืน
มารยาทฉันผสมปนเปกันเหมือนรังโกลี
เหมือนวันอีดในเทศกาลศักดิ์สิทธิ์
ชีวิตฉันก็แบบนี้
บางคราฉันปรารถนาการเดินทาง
บางคราปรารถนาจุดหมายปลายทาง
แต่ที่เหลือนั้นชั้นหนึ่ง
ฉันสาบานได้
ว่าที่เหลือนั้นชั้นหนึ่ง
บางทีฉันก็ชั่งข้อดี บางทีก็ชั่งข้อเสีย
ทอยลูกเต๋าตามที่กติกากำหนดไว้
นั่นคือวิธีจัดการกับชีวิตของฉัน
ใครกันอยากจะร่ำรวย
หาได้เท่าไหร่ก็ต้องเสียไป
ฉันคือพ่อค้าที่ค้าขายความรัก
เช้าบางวันทำให้ฉันยิ้ม
เย็นบางวันกลับขมขื่น
แต่ที่เหลือนั้นชั้นหนึ่ง
ฉันสาบาน
ว่าที่เหลือนั้นชั้นหนึ่ง
ใครๆ ต่างก็พูดถึงเธอ
ใบปลิวชื่อเธอแจกจ่ายไปทั่ว
ชายคนรักมีอยู่มากมาย
แต่เธอเหนือกว่าชายเหล่านั้น
คำติและคำชมฉันหลบหลีกกันและกัน
เหมือนเล่นซ่อนหา
มารยาทฉันผสมปนเปกันเหมือนรังโกลี
เหมือนวันอีดในเทศกาลศักดิ์สิทธิ์
ชีวิตฉันก็แบบนี้
บางคราฉันปรารถนาการเดินทาง
บางคราปรารถนาจุดหมายปลายทาง
แต่ที่เหลือนั้นชั้นหนึ่ง
ฉันสาบาน
ว่าที่เหลือนั้นชั้นหนึ่ง
มีเด็กผู้หญิงอีกสองคน มาเรียนร้องเพลงที่บ้านของนายหญิงบาฮาร์
อย่าไปทำเจ้าชู้กับพวกเธอนะ
รู้รึเปล่า
สาวฮินดูทุกคนกำลังพูดกัน เรื่องย้ายไปอยู่อมฤตสระ
ไม่ลองคุยกับอับดุลดูหน่อยล่ะ
เขาหงุดหงิดอยู่
เรื่องที่เทพ โชตรีซึ่งเพิ่งมาจากลอนดอน
พิมพ์บทความต่อต้านการแบ่งแยกดินแดน
วันนี้เขาแต่งงานใหม่ด้วยนะ
พาเมียคนที่สองเข้าบ้าน
แต่ใครๆ กลับมาว่าแต่คนมุสลิมมีหลายเมีย
เทพ โชตรีเหรอ
ใช่แล้ว ที่รัก เทพ โชตรี
เมียเขาใกล้ตาย
เธอเลยขอเขาเป็นครั้งสุดท้ายให้แต่งงานใหม่
มีอะไรเหรอ ซาฟาร์
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ที่รัก
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ที่รัก
ผมรักภรรยาของผมมาก
ผมไม่รู้ว่าสัตยากล่อมให้คุณแต่งงานได้ยังไง
แต่ผมยอมทำเพียงเพราะอยากให้เธอมีความสุข
อย่าเข้าใจผมผิดนะ
คุณจะอยู่อย่างมีเกียรติตามสมควรในบ้านหลังนี้
ความสัมพันธ์นี้จะมีความเคารพ แต่ไม่มีความรัก
ยิ่งคุณคาดหวังจากผมน้อยเท่าไหร่ คุณก็จะลำบากน้อยลง
หวังว่าคุณจะใจกว้างกว่าผม
และพอนานไปคุณจะให้อภัยผมได้
(ปี 1956 อมฤตสระ สิบปีต่อมา)
สามีฉันบอกลาฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงาน
เพราะคุณแต่งงาน กับคนที่ไม่เคยพบกันมาก่อนเหรอครับ
ที่จริง นานอยู่นะที่ฉันไม่รู้ว่า เขาหน้าตาเป็นยังไงด้วยซ้ำ
การตัดสินใจด้วยความโกรธ เพียงครั้งเดียวของฉัน...
ทำลายชีวิตเราทั้งสี่คน
ว่าแต่ ซาฟาร์...
ถ้านายรักดาบมากขนาดนี้
ทำไมไม่ร่วมต่อสู้กับพวกช่างตีเหล็กล่ะ
ฉันก็กำลังตีดาบเพื่อการต่อสู้นั่นอยู่ไง
ฝีปากแบบนี้มิน่าถึงทำให้ สาวๆ ที่ฮิระมันดีหลงกันน่าดู
ทำไมเมื่อวานไม่มาประชุม
รอโปรยเสน่ห์ใส่สาวอีกคนอยู่ ไม่อยากหักอกเธอ
ฟังนะ ซาฟาร์
ถ้าเครื่องจักรผลิตเหล็กเข้ามาเมื่อไหร่
โรงงานของเราคงต้องปิดตัวลง
ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การโจมตีใส่ชุมชนเรา แต่เป็นวิถีชีวิตของเราด้วย
นายพูดว่าพระอัลเลาะฮ์จะดูแลพวกเรา
แต่นายก็กลัว
ถ้าเราขยัน เราจะไม่มีทางตกงาน
ส่วนการประชุมพรรคอวามมีฮัก คุยเรื่องการแบ่งดินแดนของนายน่ะ
ฉันเป็นลูกนอกสมรส
พ่อฉันไม่ยอมให้ใช้นามสกุลเขา
คนที่ไม่สู้เพื่อสิทธิ์ของตัวเอง
จะไปสู้เพื่อส่วนรวมได้ยังไง
ก็ได้ ตามใจ
ฉันบอกนายหลายครั้งแล้ว อับดุล
ว่าถ้าอยากกระจายสาส์นให้คนอื่นรู้
ก็ไม่มีทางไหนดีกว่าหนังสือพิมพ์ของบัลราช โชตรี
อย่างที่นายแนะนำนั่นล่ะ เราไปพบคนที่เดอะเดลี่ไทม์สมาแล้ว
แต่ตั้งแต่ลูกชายของบัลราช โชตรี กลับมาจากอังกฤษ
เขาต่อต้านการแบ่งดินแดน
แล้วก็เอาแต่ตีพิมพ์บทความ เรื่อง "หนึ่งชาติหนึ่งอัตลักษณ์"
การปฏิวัติได้มาด้วยการเสียสละและเลือดเนื้อ
ไม่ใช่ด้วยการพูดคุย
นายพูดถูก!
ซาฟาร์ นายพูดถูกที่สุด!
มาเถอะ มาเข้าร่วมกับเราเถอะ!
อย่าเข้าใจผิดนะ
นายเหมือนพี่ชายฉัน
ฉันสละชีวิตให้ได้...
แต่เพื่อนายเท่านั้น
ขอฉันอยู่ห่างๆ เรื่องโชตรีนี่จะดีกว่า อับดุล
เทพ ลูกต้องระวังหน่อยนะ
บทความ "หนึ่งชาติหนึ่งอัตลักษณ์" นี่ ไม่ได้ทำให้คนชอบใจเท่าไหร่นะ
พวกอังกฤษแบ่งประเทศเราโดยอ้างศาสนา
มันไม่เป็นประโยชน์ต่อใครในอนาคตเลย
แต่ถ้าไม่มีพวกเขา เราก็ปกครองประเทศเราเองไม่ได้
ทำไมไม่เขียนเรื่องนั้นด้วยล่ะ
พอนานไปเราก็จะเรียนรู้ไปเอง
ถ้าเรายังเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
ใครตั้งให้ลูกเป็นพระเมสสิยาห์มาทำเรื่องนี้
ผมเป็นแค่กระบอกเสียงที่มีพลังเข้าถึงผู้คน
พลังที่จะปลุกปั่นมากกว่า
หรือผมแค่กำลังชี้ทางที่ถูกให้พวกเขา
ซึ่งพ่อเองก็เชื่อแบบนี้นี่
แต่พ่อแค่กลัวการเมือง
อย่าลืมว่าเราเป็นแค่ชนกลุ่มน้อยที่นี่
แล้วสันนิบาตมุสลิมก็แข็งแกร่งขึ้นทุกวัน
ลูกต้องใช้สมองคิด ไม่ใช่หัวใจ
ถ้าผมทำแบบนั้นได้ก็ดีสิ
บางครั้งก็จำเป็นที่สมองต้องแพ้ให้แก่หัวใจ
มีอะไรเหรอ สาโรช รูปล่ะ
เธอไม่อยากลงมาค่ะ
ผมไปล่ะ
ไม่เป็นไรจ้ะ
- ยกมื้อเช้าขึ้นไปที่ห้องเธอ - ได้ค่ะ
เทพจะรู้สึกว่าพ่อไม่ยุติธรรมกับเขาเสมอ
แต่ที่ลูกทำไปน่ะถูกต้องแล้ว
ต้องมีศรัทธาในชีวิต
ปมที่ชีวิตผูกขึ้น...
สักวันก็จะคลายออกเอง
เสียงนี่มาจากไหนเหรอคะ
จากหอของบาฮาร์ เบกุมค่ะ
เธอเคยเป็นนางคณิกาที่ดังที่สุดของฮัสนาบัด
แต่ตอนนี้เลิกเต้นระบำแล้ว
เปลี่ยนมาสอนร้องเพลงแทน
หอของบาฮาร์ เบกุมอยู่ที่ไหน
ที่ฮิระมันดีค่ะ
เป็นแหล่งที่ชื่อกระฉ่อนที่สุดของเมืองนี้
แค่เอ่ยถึงก็ทำให้คนเสียชื่อเสียงแล้ว
ผมขอบอกเลยนะ คุณมุนชิ
ในฮิระมันดีไม่มีช่างเหล็กคนไหน เก่งกว่าพี่ซาฟาร์อีกแล้ว
ปีก่อนเขาได้ตีดาบให้กองทัพอังกฤษด้วย
เขาเป็นลูกนอกสมรสไม่ใช่เหรอ
ซาฟาร์น่ะเหรอ
ที่มาของเขาสำคัญด้วยเหรอ
ดูที่คุณภาพของงานที่เขาทำสิ
มันสำคัญกับผม คุณอับดุล
อย่างแรกเลยเขาเป็นลูกไม่มีพ่อ
แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้น...
ขอโทษทีนะ
เป็นมุสลิมด้วย
คุณมุนชิ...
ถ้าเขาเชิดเงินผมไป ผมจะบีบคอคุณ
หัดเคารพงานของคนอื่นซะบ้าง
ไม่ใช่เคารพแต่นามสกุลของพ่อเขา
แต่ความใจกว้างแบบนี้
คนใจแคบอย่างแกคงไม่เข้าใจหรอก
- ปล่อยฉัน - ปล่อยเขา ซาฟาร์
ฟังฉันสิ ซาฟาร์ ปล่อยเขาซะ
ปล่อยฉัน ซาฟาร์
ซาฟาร์!
คนพวกนี้ไม่มีความละอายเลย!
หัดสำนึกบุญคุณเราซะบ้าง!
ที่ยอมให้คนอย่างแกอาศัยอยู่ในถิ่นเรา!
คนแบบนี้อยู่ที่ฮิระมันดีได้ ก็เพราะเราเมตตาพวกมัน
แล้วพวกมันทำอะไร มีแต่ทำให้ที่นี่โสโครกกว่าเดิม!
รูป
จะขังตัวเองอยู่ในห้องไปถึงเมื่อไหร่
เธอแต่งงานแล้วนะ
เธอก็ต้องมีความรับผิดชอบในบ้านนี้ด้วย
ต่อใครล่ะ
สามีคุณเหรอ
คนที่รักแต่คุณน่ะเหรอ
เราไม่ได้อยู่ด้วยกันด้วยซ้ำ
ฉันต้องรับผิดชอบแค่อย่างเดียว
คือน้องๆ ของฉัน
ซึ่งฉันทำแล้วด้วยการแต่งงาน
เริ่มทำงานที่หนังสือพิมพ์ของเทพซะ
ใช้เวลาอยู่กับเขาบ้าง
นะ แล้วอะไรๆ จะเปลี่ยนไป
ฉันคุยเรื่องนี้ไว้ให้แล้ว
คุณดูแลทุกคนดีมาก
ฉันไม่ใช่ศัตรูเธอนะ รูป
ฉันพยายามทำให้ชีวิตเธอง่ายขึ้น ก่อนที่ฉันจะไม่อยู่
รู้มั้ย...
พ่อแม่ฉันคิดว่าการให้เด็กผู้หญิง ได้เรียนหนังสือน่ะเปล่าประโยชน์
แต่ถ้าฉันได้เรียนนะ
ฉันจะไม่ยอมให้โอกาสดีๆ เสียเปล่าไปแน่
ฉันอยากเริ่มฝึกร้องเพลงอีกครั้ง
แน่นอน ได้สิ
ถ้าเธอต้องการ ฉันหาครูมาสอนให้ได้ทันทีเลย
ไม่ค่ะ
ฉันอยากไปที่ฮิระมันดี ไปเรียนกับบาฮาร์ เบกุม
เธอรู้เรื่องเมืองนี้เร็วดีนะ
แต่เธอไม่รู้กฎของบ้านนี้
เธอเรียนดนตรีได้ แต่ไปที่ฮิระมันดีไม่ได้
ถ้าคุณไม่ยอมให้ฉันไปที่ฮิระมันดี
ฉันก็จะไม่ไปทำงานที่หนังสือพิมพ์เหมือนกัน
งั้นก็ไม่ต้อง
ขังตัวเองไว้กับความโกรธไปเถอะ
แต่จำไว้นะ
เธอเป็นคนกำหนดชะตาชีวิตตัวเอง
ด้วยเจตนาของเธอเอง
นี่ชีวิตเธอนะ รูป
เธอยิ่งรู้สึกตัวเร็วเท่าไหร่
ชีวิตที่เหลือของเธอก็จะง่ายขึ้นเท่านั้น
คุณไม่มีสิทธิ์อะไรเหนือชีวิตฉัน
แล้วเธอมีเหรอ
ไม่ได้เด็ดขาด
คุณพ่อคะ ฉันรู้จักรูปดี
เมื่อเธอตัดสินใจแล้ว เธอจะไม่ฟังใครทั้งนั้น
เขาเป็นลูกสะใภ้บ้านนี้
ก็ต้องทำตัวเหมือนคนอื่น เธอต้องเคารพกฎของบ้านนี้
เราทำตามที่คุณพ่อสั่ง เราไม่เคยชายตามองที่นั่นเลย
แต่จะหวังให้รูปทำแบบนั้นคงไม่ได้
ก่อนเธอจะทำอะไรรุนแรงลงไป
เราควรอนุญาตให้เธอไปนะคะ
นี่เป็นโอกาสเดียว ที่จะทำให้เทพกับรูปได้ใกล้ชิดกัน
รูป! จะทำอะไรน่ะ
รูป!
คะ
คุณท่านให้มาตามค่ะ
ระหว่างความดื้อของฉันกับกฎของพวกเขา
ความดื้อของฉันชนะ
คำพูดของเทพ โชตรี เรื่อง "หนึ่งชาติหนึ่งอัตลักษณ์" ฟังแล้วรื่นหู
แต่คิดดูอีกทีสิ
ทางหนึ่งเขาต่อต้านการแบ่งแยกดินแดน
แต่อีกทางหนึ่ง เขาพยายามเอาโรงงานเหล็กเข้ามา
จะทางไหนเราก็อดตายทั้งนั้น
เราต้องหาโฆษณาเพิ่ม
ไม่งั้นเราคงจะพิมพ์ได้แค่สัปดาห์ละสามฉบับ
คุณครับ โฆษณาวิสกี้ที่เราลงเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
พวกเขาอยากลงโฆษณาสัปดาห์นี้ด้วย
เพราะโฆษณาเหล้านั่น
เราโดนพวกมุสลิมคว่ำบาตรทั้งสัปดาห์
แต่บริษัทวิสกี้จ่ายหนักนะ
อาเหม็ดพูดถูก
เราต้องหาสินค้าตัวอื่น
เครื่องสำอางกับส่าหรีค่ะ
ไม่มีใครไม่พอใจกับผงทาขอบตากับเสื้อผ้า
แทนที่จะเป็นเหล้า เราโฆษณาสบู่ลักซ์ในหนังสือพิมพ์ได้นี่คะ
โฆษณาพวกนี้จะทำให้ผู้หญิง หันมาซื้อหนังสือพิมพ์ด้วย
ขอโทษค่ะ
ฉันนึกขึ้นได้ก็โพล่งออกไปเลย
ฉันมาพบเทพ โชตรีค่ะ
แล้วคุณคือ...
รูป
ภรรยาของเขาค่ะ
- คุณอนันต์ - ครับ
- ช่วยพาเธอไปที่โต๊ะด้วยนะ - ได้ครับ
ผมชื่ออนันต์ ปัล
สวัสดีค่ะ
ว่าแต่เขาคือใครคะ
ทางนี้ครับ
(เทพ โชตรี)
มันอะไรกัน
เป็นผัวเมียแต่ไม่รู้จักกัน
สงสัยแต่งแบบมุสลิมมั้ง
วันนั้นต่อให้เป็นคุณที่อยู่หลังม่าน
คุณเทพก็คงไม่รู้หรอก
เทศกาลที่ใหญ่ที่สุดของฮิระมันดี ดุชเซห์รา
แต่แถวนี้เป็นย่านที่น่าอับอายของเมืองนี้
ตามธรรมเนียมของกษัตริย์แห่งราชวงศ์
แม้จะสิ้นชีพไป
แต่คำสัญญายังต้องรักษาไว้
ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ กษัตริย์แห่งอโยธยา
องค์รามจงเจริญ!
สวามีของรานีสีดาจงเจริญ!
ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ กษัตริย์แห่งอโยธยา
องค์รามจงเจริญ!
สวามีของรานีสีดาจงเจริญ!
โอ องค์รามา มีผู้เฝ้ารอพระองค์อยู่
นางสีดาเฝ้ารอพระองค์มาถึงเจ็ดชาติภพ
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
สดายุราชาแห่งปักษีมาถึงแล้ว
กระพือปีกโบกสะบัดเพื่อช่วยสีดา
ในนามแห่งองค์ราม
องค์รามจงเจริญ
ข้าไม่รับรู้สิ่งใดและไร้ซึ่งความสงบสุข
แต่ได้พบสุดที่รักของข้า องค์ราม
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
จะเป็นเพลงกล่อมนอนของมารดาข้า
หรือสีสันแห่งฤดูใบไม้ผลิ
ก็ไม่อาจทำให้ข้ายินดีได้อีก
ตั้งแต่สายตาข้าประสบพบกับ
องค์กษัตริย์จอมธนู
แต่นั้นมาความทุกข์จากการพลัดพราก ทำให้ข้ารวดร้าว
จะเป็นเพลงกล่อมนอนของมารดาข้า
หรือสีสันแห่งฤดูใบไม้ผลิ
ก็ไม่อาจทำให้ข้ายินดีได้อีก
ตั้งแต่สายตาข้าประสบพบกับ
องค์กษัตริย์จอมธนู
แต่นั้นมาความทุกข์จากการพลัดพราก ทำให้ข้ารวดร้าว
ทั้งโลกรับรู้ถึงความทุกข์ของข้า
อนิจจา ความเขลาทำให้เมินเฉย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
ไปที่ริมฝั่งแม่น้ำเพื่อตักน้ำ
เพ้อคลั่งเพราะความรัก
ไปที่ริมฝั่งแม่น้ำเพื่อตักน้ำ
เพ้อคลั่งเพราะความรัก
ไปที่ริมฝั่งแม่น้ำเพื่อตักน้ำ
เสน่ห์แห่งดวงตาท่านตรึงข้าไว้
เปรียบดั่งกวางต้องลูกศร
ข้ากลายเป็นผู้ภักดีต่อท่าน
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
เสียงเพราะนะ
แต่ยังขาดชีวิตชีวา
ซึ่งการจะใส่ชีวิตชีวาลงในทำนองร้ากได้
เธอต้องใช้ชีวิตให้เต็มที่
แต่ถ้ามีชีวิตชีวามากไปอาจทำให้ชีวิตขมขื่น
ฉันมาเรียนเพลงกับคุณ
ที่นี่เราเรียกเพลงว่า... การขับร้อง
ไม่ว่าค่าเรียนขับร้องจะเท่าไหร่
ฉันยินดีจ่าย
ความสามารถของฉันล้ำค่ามาก...
จนตีราคาไม่ได้
เธอแต่งงานแล้วรึยัง
จากประสบการณ์ของฉัน
คนที่เดินรอบกองไฟแห่งการสมรส
ไฟแห่งความหลงใหลของคนคนนั้น จะมอดดับไปตลอดกาล
ฉันมาเพื่อจุดไฟนั้นขึ้นใหม่
อย่าให้ฉันต้องกลับไปโดยไร้ความหวังเลยนะคะ
รูป
จะค่ำแล้ว เราควรกลับได้แล้ว
เธอเป็นแม่บ้านของบ้านโชตรีใช่มั้ย
ใช่
ครอบครัวเธอรู้รึเปล่าว่าเธอมาพบฉัน
ค่ะ รู้ค่ะ
พรุ่งนี้ค่อยมานะ
ฉันจะฟังเสียงเธออีกครั้ง
และถ้าฉันยังชอบอีก
ฉันจะสอนเธอ
ตอนนี้ฉันเบื่อจะคุยเจ๊าะแจ๊ะแล้ว
ขอพระเจ้าคุ้มครอง
ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ กษัตริย์แห่งอโยธยา
องค์รามจงเจริญ!
สวามีของรานีสีดาจงเจริญ!
ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ กษัตริย์แห่งอโยธยา
องค์รามจงเจริญ!
สวามีของรานีสีดาจงเจริญ!
สายตาแวบนั้นช่างเจิดจ้า
จนจิตวิญญาณฉันเปล่งแสงแวววาว
แม่หญิงต้องมนต์เสน่ห์
จนไม่อาจเดินได้มั่น
จินตนาการแห่งรักชวนเพ้อฝันนี้
ทำให้จิตใจฉันสั่นสะท้าน
ผมเคยได้ยินนางคณิกาที่ตลาดนี้ ร้องเพลงมาหมดแล้ว
เสียงคุณมีความรักมากกว่าความเจ็บปวด
ทำไมกัน
ยิ่งคุณถอยห่างจากผม ก็จะเจอผมอยู่ใกล้ขึ้น
อย่าซ่อนดวงตาที่เย้ายวนใจของคุณ ไว้หลังขนตาที่ไม่พอใจนี่เลย
ซาฟาร์
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้ต่างถิ่น
เชิญเข้ามาเถิด ท่านผู้เป็นที่รัก
นานแล้วที่ฉันไม่ได้ยินเสียง...
ที่มีความเจ็บปวดและปลอบประโลม
ขอบคุณที่คุณยอมตัดสินใจใหม่ค่ะ
นี่ก็แค่คำชม
ควรจะขอบคุณคำวิจารณ์มากกว่า
นั่นต่างหากที่ให้บทเรียนที่แท้จริงแก่ชีวิต
ไปกันได้รึยัง
ว่าไง
ฉันอยากคุยกับคุณที่สำนักงาน
แต่ไม่มีโอกาส
เรื่องอะไรเหรอ
ฉันไม่อยากจะแค่ฆ่าเวลาที่บริษัทคุณ
ฉันอยากทำงาน
ฉันอยากเขียนบทความ
หัวข้ออะไร
เรื่องฮิระมันดีค่ะ
ตอนฉันมองดูผู้คนที่นั่น
ฉันรู้สึกว่ามีเรื่องราวซ่อนอยู่ในบ้านทุกหลัง
ถ้าคุณเจอเรื่องที่คุ้มค่าน่าอ่าน
เราก็จะพิมพ์ให้
ฉันรู้ว่าเราต่างก็ติดอยู่ในความสัมพันธ์นี้
ฉันเองก็ผิดพอๆ กัน
ฉันแค่อยากบอกคุณว่า...
ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรจากความสัมพันธ์นี้
นี่ไม่ใช่ชีวิตคู่แต่เป็นการประนีประนอม
ถ้าคุณอยากเป็นอิสระก็ทำได้เลย
ผมไม่เคยพูดว่าจะยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้
แต่ก็ดีใจที่ได้รู้ว่าคุณคิดยังไง
ขอบคุณ
ขอโทษค่ะ
อับดุล ข่านอยู่ที่ไหนเหรอคะ
พี่ซาฟาร์...
คุณอับดุลอยู่ไหนเหรอ
มีคนมาขอพบเขา
เข้าไปเลยครับ
เจอกันครั้งเดียวคุณถึงกับต้องกลับมาเลยเหรอ
เอาสิ วันนี้ผมจะสนองความปรารถนาให้
แต่คุณคงทำให้ผมพอใจไม่ได้หรอก
ผมคงจะเสียเวลาเปล่าแน่
ฉันแต่งงานแล้ว
แล้วไง
ผมไม่ได้จะแต่งกับคุณสักหน่อย
ฉันจะมาหาอับดุล ข่าน
ทำไม
ทำไมฉันต้องบอกคุณ
งั้นทำไมผมต้องบอกว่าอับดุลอยู่ไหนด้วยล่ะ
ฉันอยากเขียนบทความ
เรื่องฮิระมันดีกับผู้คนที่อาศัยอยู่ ถึงต้อง...
ถึงต้องไปที่ซ่องนั่นน่ะเหรอ
พูดเป็นแต่แบบนี้รึไง
เรียกโสเภณีว่าตัช มาฮาล ก็ไม่ทำให้ชะตากรรมเปลี่ยนไปหรอก
มองผู้หญิงทุกคนเหมือนกันหมดรึไง
ผมก็แบบนี้แหละ
แต่คุณช่วยเปลี่ยนให้ผมได้นี่
ฉันไม่ต้องการทำแบบนั้น
แล้วต้องการอะไร
คุณถูกขังอยู่กับชีวิตคู่
แต่ถ้าคุณต้องการจริงๆ
ผมเติมเต็มความปรารถนา ที่ยังไม่สมหวังให้ได้นะ
มารยาทคุณนี่แย่เหลือเกิน
ขอบคุณ
อับดุลล่ะ
ขอบคุณ
ครับ
ฉันมาจากเดลี่ไทม์สค่ะ
ฉันอยากเขียนเรื่องของฮิระมันดี ผู้คนกับสภาพสังคมที่นี่น่ะค่ะ
เดลี่ไทม์สเหรอ
ค่ะ
สภาพสังคมที่นี่เปลี่ยนไป
ช่างตีเหล็กตกงาน
และการสู้เพื่อสิทธิของเราครั้งนี้ จะนำไปสู่การแบ่งแยกดินแดน
หนังสือพิมพ์คุณจะเขียนเรื่องนี้มั้ยล่ะ
ไม่เขียนใช่มั้ยล่ะ งั้นก็ลาก่อน
ต้องการอะไร
ไม่ต้องตอบหรอก
ผมแค่อยากถามว่า...
เสร็จงานรึยัง
คุณทำไมเปลี่ยนปุบปับแบบนี้ล่ะ
เปล่า อับดุลเขาใจร้อนไปหน่อย
ทั้งวันเขายุ่งแต่เรื่องการแบ่งแยกประเทศ
แต่ผมไม่สน
ตราบใดที่ถิ่นเรายังเป็นของเราก็พอแล้ว
ก็ยังดีนะที่คุณเคารพท้องถิ่นคุณอยู่
ไว้ใจผมน่ะยาก
ผมรู้
แล้วทำไมคุณถึงผูกพันกับที่นี่นัก
เพราะมีสาวสวยอยู่ที่นี่เหรอ
สวยแล้วก็...
ง่ายด้วย
โชคชะตาส่งผมมาที่นี่
ชีวิตเกือบจะบดขยี้ผมจนตายไปแล้ว
แต่ถนนสายนี้ช่วยผมไว้
สอนให้ผมเดิน
ซึ่งผมทำสำเร็จ
ผมถึงได้ชื่อซาฟาร์นี่มา
ตอนนี้ที่นี่คือบ้านผม
ถ้าไม่มีตรอกซอกซอยพวกนี้ ผมก็ไม่มีตัวตน
ไม่มีใครรู้จักฮิระมันดีดีกว่าผมแล้ว
ถ้างั้น...
รูป
ชื่อเพราะสมตัวดีนะ
คุณมานี่เพื่อหาเรื่องเขียนหรือซ่อนเรื่องตัวเอง
มาหา
แต่งงานมีความสุขดีอยู่มั้ย
คุณบอกว่าแต่งงานแล้ว
แต่ไม่ได้บอกว่ามีความสุข
คุณมีขอบเขตบ้างมั้ยเนี่ย
ขอบเขตน่ะไว้สำหรับพรมแดน
ไม่ใช่ความคิด
ถ้ามีข้อสงสัยก็ควรจะถาม
คนครึ่งโลกกุเรื่องกันขึ้นมาจนบ้ากันไปหมด
ถ้าไม่พูดถึงเรื่องการเมือง
ที่นี่มีของดีอยู่นะ
- ถ้าคุณอยากเห็น - ฉันอยากเห็น
คุณกล้าพอจะก้าวเข้ามาในโลกของผมมั้ย
ฉันไม่มีอะไรจะเสีย
และ... จะว่าไป
ฉันมั่นใจว่าโลกของคุณดีกว่าตัวคุณแน่
ก็ได้
ไว้เจอกันศุกร์หน้า
หุบเขากาลาม
ไม่ต้องห่วง
ถ้าผู้หญิงไม่ยินยอมหรือราคาไม่ถูกใจ
ผมไม่แตะ
ถ้าพี่ซาฟาร์นั่งบนหลังกระทิงได้ถึงเจ็ดวินาที
เขาก็จะชนะ
ซาฟาร์!
เยี่ยม!
หนึ่ง!
สาม!
หก!
เจ็ด!
คุณบ้ารึไง!
คุณเปลี่ยนจากห่างเหิน มาสนิทสนมเร็วมากเลยนะ
ให้ฉันมาที่นี่ทำไม
คุณหาเรื่องที่จะเขียนอยู่นี่
ผมเพิ่งให้คุณได้ดูแค่นิดเดียวเอง
กลัวแล้วรึไง
ทำไม
คุณอาจจะตายได้นะ
ความตายคือสิทธิ์ของผม
ลูกไม่มีพ่ออย่างผมไม่มีเป้าหมาย
หรือมีอะไรให้เสียหรอก ไม่เหมือนคุณ
ผมถึงได้ไม่กลัวตายไง
วันที่คุณตกหลุมรักใคร
คุณจะเจอเป้าหมาย
และคุณจะเริ่มกลัวความตายด้วย
น่าเสียดาย
ความหวังคุณไม่มีทางเป็นจริง
ผมรักเกมนี้
ฉันไม่เคยเจอคนประหลาดแบบคุณเลย
ไม่มีใครเหมือนผมหรอก!
นั่นมันสาวนักข่าวไม่ใช่เหรอ
ปล่อยเธอไปเถอะ
สักวันนึงปล่อยแน่
เธอเป็นผู้หญิงดีนะ
ดีเกินไป
ฉันถึงไม่เคยคิดไม่ดีกับเธอเลย
ได้ยินมาว่าเธอแต่งงานแล้ว
คงจะรู้ตัวนะว่าทำอะไรอยู่
ยิ่งฉันเหินห่างจากครอบครัวมากเท่าไหร่
ฉันก็ยิ่งใกล้ชิดกับซาฟาร์มากขึ้น
กับคนทั้งโลก ซาฟาร์คือปริศนา
เพราะพยายามจะแก้ปริศนานี้ ฉันจึงเข้าไปพัวพันกับเขา
เขาเข้ามาในชีวิตฉันเหมือนพายุ
ซึ่งฉันและความหวังต่างก็ถูกพัดลอยไปกับเขา
รู้รึเปล่าว่าเมืองลาฮอร์เคยมีชื่อว่าลาฮอวาร์
ที่แปลว่าเมืองของช่างตีเหล็ก
ช่างตีเหล็กคือหน้าตาของเมืองนี้
พวกอังกฤษอยากเอาเครื่องจักรเข้ามาที่นี่
ซึ่งจะทำให้พวกเราตกงาน
ผมไม่เข้าใจเลย
ที่หนังสือพิมพ์คุณ...
เราจะล่องลอยไปกับสายลม
เราจะไปพักบนหมู่เมฆ
เธอคือสายฝนของฉัน
ฉันคือเมฆของเธอ
ถ้าฉันไม่ได้เป็นของเธอ
ก็ไม่อาจเป็นของใครอื่นได้อีก
เธอคือคนรักของฉัน
ฉันคือคนรักที่คลั่งไคล้เธอ
นับร้อยพันแต่คนคนหนึ่ง
กลับมีชะตากรรมเช่นนี้
เหมือนเช่นรันจา
กับเฮียร์
ไม่รู้ทำไมสังคม
ถึงมุ่งมั่นที่จะลบทิ้ง
ความรักไม่ใช่มลทิน
ความรักคือผงทาขอบตา ที่รักของฉัน
ความรักไม่ใช่มลทิน
ความรักคือผงทาขอบตา ที่รักของฉัน
ที่รัก
โอ้ ที่รัก
(ใช่แล้ว... คุณก็น่ารักขึ้นได้ด้วยสบู่ลักซ์)
ในสายตาของคนทั้งโลก
นี่คือความผิดปกติ
มีแต่คนที่เข้าใจ
จึงรู้ว่านี่คือการอุทิศตน
ละครพวกนี้ช่วยดึงคนดูมาได้มากขึ้น
เป็นผลดีต่อโรงละครด้วย
คุณไม่ได้ร่วมกับละครนี่ด้วยเหรอ
ผมร่วมอยู่ในละครชีวิตคุณแล้วไง
แค่นั้นพอมั้ย
ข้างเดียวอาจจะเป็น
เพราะหัวใจคิดไปเอง
ถ้าทั้งสองฝ่าย
มันคือความสอดคล้องต้องกัน
เมื่อชีวิต...
(งานเลี้ยงต้อนรับกลุ่มเหล็ก โรงงานเหล็กแห่งชาติ)
มาถึงซึ่งจุดหักเห
เพียงแค่สบตาใครสักคน
เรารู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกหน้า
สิ่งใดที่ฉันเก็บงำไว้
เพื่อที่รักของฉัน ฉันขอเสนอให้
ฉันไม่ต้องการให้ใครอื่น
มากุมมือของฉัน โอ้ ที่รัก
มีบางอย่างเปลี่ยนไป
ไม่มีนี่คะ
ไม่ใช่ในน้ำเสียงเธอ แต่ในหัวใจเธอ
ฉันเป็นของเธอ
ฉันคือความมืดมิด เธอคือแสงทองของฉัน
ฉันเป็นของเธอ
ฉันคือนักเดินทางที่หลงทาง เธอคือจุดหมายของฉัน
ฉันเป็นของเธอ
เธอคือหิ่งห้อย ฉันคือป่าหนาทึบ
ฉันเป็นของเธอ
นี่ยังไม่คู่ควรจะตีพิมพ์
พวกช่างตีเหล็กที่ฮิระมันดีมาพบพ่อวันนี้
พ่อว่าลูกควรฟังพวกเขาสักหน่อย
ไม่งั้นพวกเขาจะบีบให้ พนักงานมุสลิมของเราหยุดงานประท้วง
พ่อ พูดเข้าประเด็นเลยเถอะครับ
รูปน่ะ
ตอนนี้นางคณิกาเริ่มมาเต้นให้ดู ถึงในบ้านแล้วเหรอ
ขอโทษนะ คุณมาผิดบ้านแล้ว
เว้นรูปไว้สักคน ซาฟาร์
ลูกจะวิ่งหนีความจริงไปถึงเมื่อไหร่
จนกว่าความจริงจะมาถึงตัว
ผมเรียนเรื่องนี้มาจากพ่อไง
ทำไมถึงต้องเป็นห่วงรูปด้วย
ทั้งหมดนี่ รูปไม่ผิด
ทั้งหมดนี่ก็ไม่ใช่ความผิดผมเหมือนกัน
ถ้าอยากเรียนรู้ก็จงเป็นลูกผู้ชาย เรียนรู้จากความผิดพลาดของตัวเองซะ
อย่าให้คนอื่นต้องมารับผิดชอบชีวิตลูก
นั่นแหละครับปัญหา พ่อ
ผมก็ไม่อยากเรียนรู้อะไรจากคนอย่างพ่อ
เธอกำลังใช้อับดุล
ให้ยุยงผู้คนให้ต่อต้านหนังสือพิมพ์ของพวกเขา
ให้จัดการประท้วง
ซึ่งฉันไม่ปริปากกับเธอสักคำ
แต่รูปน่ะ...
ทำไมต้องลงโทษเธอเพราะบาปของคนอื่น...
ไม่ใช่คนอื่น
เธอกำลังโดนลงโทษจากบาปของคุณ คุณแม่
แม่ตกหลุมรักผู้ชายแต่งงานแล้ว
คลอดลูกแล้วก็ทิ้งลูกไว้ข้างถนน
อย่าพูดแบบนั้นนะ
ตอนนั้นฉันเพิ่งจะอายุ 17
ฉันรักเขาสุดหัวใจ
ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เลิกรัก
มันคือความผิดพลาด...
ที่จนป่านนี้พ่อก็ยังแก้ไขไม่ได้
ความผิดพลาดที่ทำโดยรู้ตัว ไม่ใช่ความผิดพลาดแต่เป็นความไม่ซื่อสัตย์
จนถึงวันนี้พ่อก็ยังไม่เคยพยายามจะยอมรับ
ความรักทำให้ฉันเห็นแก่ตัว
ฉันเก็บเด็กคนนั้นไว้...
หวังว่าจะได้ใกล้ชิดบัลราชมากขึ้น
แต่เขากลับยิ่งถอยห่างจากฉัน
ฉันนึกว่าเขาหนีไปเพราะละอายที่มีลูก
ถ้าฉันทิ้งเธอไป เขาจะกลับมา
แต่แล้วฉันก็เข้าใจ
ว่าไม่ใช่เพราะเธอ
เขากำลังวิ่งหนีจากฉัน
ฉันอยากจะกลับมารับเธอ แต่เธอไม่ต้องการ
ของที่ถูกทิ้งก็มักจะผุพังไง แม่
ความสัมพันธ์ของเราก็ผุพังไปตลอดกาลเหมือนกัน
ผมไม่มีเหตุผลที่ต้องกลับไปหาคุณ นอกจากไปงานศพคุณ
เทพ...
พ่อแค่อยากพูดอะไรอย่างนึง
พ่อเองก็แต่งงานโดยไม่เต็มใจ
พ่อถึงออกไปหาความรักนอกบ้าน
พ่อหวังว่าเรื่องแบบนี้จะไม่เกิดกับรูปนะ
พยายามยึดมั่นกับความสัมพันธ์ของลูกไว้
ไม่ใช่ทุกคนที่คิดเหมือนพ่อครับ
อย่างน้อยผมก็เห็นแก่หน้ารูป
พ่อไม่เคยไว้หน้าแม่เลย
ตลอดชีวิตแม่คิดแต่ว่าเป็นความผิดของแม่
แม่พร้อมจะยอมรับ ลูกนอกสมรสของพ่อแล้วด้วยซ้ำ
ผมไม่รู้ว่าแม่ไปเอาความกล้ามาจากไหน
ถ้าตอนนั้นพ่อตกลง ครอบครัวเราก็คงไม่แตกสลายแบบนี้
แต่ความยโสของพ่อใหญ่กว่าความผิดพลาดซะอีก
เด็กคนนั้นไม่ผิดเลย
แต่ตอนนี้ถ้าผมเจอเขา ผมจะยิ่งเกลียดพ่อมากขึ้น
พ่อทำลายครอบครัวเราไปแล้ว
แต่สาเหตุคือเขา
เพราะงั้นพ่อไม่ต้องแนะนำผมว่า ควรดูแลความสัมพันธ์ของผมยังไงจะดีกว่า
บัลราช โชตรี
เอาส่วนแบ่งทรัพย์สิน ความนับถือ และศักดิ์ศรีของผม
ไปให้ลูกชายที่ถูกต้องตามกฎหมาย
ดังนั้นผมจะตอบแทนด้วยการเอาลูกสะใภ้เขาไป
ผมไม่มีอะไรจะเสีย
ผมไม่มีตัวตน ไม่มีครอบครัว
ของพวกนั้นไว้ใจไม่ได้
ไม่มีใครต้องการมัน
ผมโตมากับคำพูดเหยียดหยามแบบนี้
แต่พอกันที
ผู้หญิงที่เขาพาเข้าบ้านเพื่อสืบเชื้อสายเขา
ผมจะใช้ผู้หญิงคนนั้นทำลายครอบครัวนี้
แล้วยังไงต่อ
ทำเรื่องทั้งหมดนี่
จะทำให้เธอได้พ่อ ได้วัยเด็ก ได้ความเคารพ
ได้สิทธิ์เธอคืนมารึไง
เช็ดความเกลียดชังออกจากดวงตาซะ
แล้วเธอถึงจะเห็นความรักของผู้หญิงคนนั้น
ความปรารถนาจะแก้แค้นทำให้เธอตาบอด
ในความกลัดกลุ้มที่ต้องการจะทำลายพ่อ เธอกำลังทำลายตัวเอง
ผมยอมรับไว้ทั้งหมด
ผมจะทำลายทุกสิ่ง
เขาจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาถูกทำลายยังไง
ผู้ชายที่ปฏิเสธการมีอยู่ของผม
เขาจะต้องมาอ้อนวอนขอความเมตตา
และถึงตอนนั้น
ผมจะจุดไฟเผาความหวังเขา
ซึ่งแม้แต่ไฟนรกจะดูเบาลงไปเลย
เขาจะต้องชดใช้บาปที่เขาก่อ
ถ้าทำแล้วกรรมจะตามสนองผม
ผมจะรับไว้ด้วยความเต็มใจเลย...
แม่
องค์อัลเลาะห์!
(ปี 1956 อมฤตสระ สิบปีต่อมา)
ทุกคนที่ฮิระมันดีรู้จักซาฟาร์...
แต่ที่จริงแล้วเขาเป็นคนยังไง
ไม่มีใครรู้
ไม่รู้สึกอยากกลับไปบ้างเหรอครับ
ไม่มีเหตุผลที่ต้องกลับไป
เราทำอาชีพนี้กันมาหลายรุ่น
ลูกเราโตมาในวิถีชีวิตแบบนี้
ถ้าพวกอังกฤษเอาเครื่องจักรทำเหล็กเข้ามา
ช่างตีเหล็กจะตกงานกันหมด
วันนี้เป็นเรา
พรุ่งนี้อาจเกิดกับช่างฝีมืออื่นๆ ก็ได้
อย่างที่นายแนะนำไว้ ฉันติดต่อคนงานที่เดอะเดลี่ไทม์สแล้ว
คิดว่าแบบนี้จะถึงพวกโชตรีมั้ย
แล้วพวกนั้นจะสนับสนุนเรามั้ย
เขาเกลียดชังกลุ่มอวามมีฮักมานานมาก
คนอย่างบัลราช โชตรี
บางทีก็ชอบเอาศาสนามาอ้าง
นายพูดถูก
ถ้าเขาสู้เพื่อศาสนาเขาได้ แล้วทำไมเราจะทำไม่ได้
การต่อสู้ครั้งนี้ไม่เกี่ยวกับความยุติธรรม
แต่เกี่ยวกับสิทธิ์ของเรา
ตอนนี้คนของนายพร้อมแล้ว
ที่จะไปทวงสิทธิ์ของพวกเขาที่ถูกหลงลืมไปนาน
สัตยา โชตรีจะตายจริงเหรอ
เธอกำลังจะจากไป...
เพราะเธอเป็นมะเร็ง
พอเธอตายแล้วจะเป็นยังไง
คุณจะขึ้นแท่นแทนที่เธอเหรอ
สามีคุณจะจะเคารพคุณเท่าเทียมเมียหลวงเหรอ
ชีวิตคู่คุณจะสดใสขึ้นเหรอ
สายว่าวขาดแล้ว!
ฉันเคยชอบเทศกาลเล่นว่าวนะ
แล้วเกิดอะไรขึ้น
ว่าวที่ลอยอยู่บนฟ้าเคยทำให้ฉันมีความหวัง
ตอนนี้ฉันเห็นแต่ว่าวที่ตกลงมา
คนที่นี่รักว่าวของพวกเขา
แต่ที่ชอบมากกว่าการชักว่าวของตัวเอง
ก็คือการตัดสายว่าวคนอื่น
คุณชอบจ้องจับผิดตลอดเลยเหรอ
ใช่
ถ้าคุณลองมาเป็นผม
คุณถึงจะรู้ว่าทำไมรอบตัวผมถึงมีแต่ความมืดมิด
อุปสรรคคือส่วนนึงของชีวิตทุกคน
แต่การทำตัวขมขื่นจะทำชีวิตเราเป็นพิษและผุพัง
เมื่อความล้มเหลวของคนอื่น เป็นเหมือนชัยชนะของเรา
เราก็เป็นคนล้มเหลวที่สุดในโลก
คุณเคยรักใครบ้างมั้ย
ผมเอาว่าวเข้าแข่ง
แต่ไม่ยอมให้ใครตัดของผมทิ้ง
เราควรกลับแล้ว...
ไม่งั้นความมืดจะกลืนกินเรา
คุณพูดถูก
ในตัวฉันมีบางอย่างเปลี่ยนไป...
เพราะซาฟาร์
- ฉันคิดว่าฉัน... - เธอแต่งงานแล้ว
นี่ไม่ใช่การแต่งงานแต่เป็นการทำสัญญา
การคิดคือความผิดพลาด
แต่การลงมือทำคือบาป
ฉันไม่ได้บอกใครนอกจากคุณ
ฉันคิดว่าคุณจะเข้าใจ
ถึงฉันจะดูแลหอนางโลม
ก็ไม่ใช่ว่าเธอจะมาขอนอกใจสามีกับฉันได้นะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกคุณค่ะ
สามีเธอเป็นคนดี
แค่เป็นคนดีก็พอแล้วเหรอคะ
ที่จะใช้ชีวิตที่เหลือร่วมกับเขา
เป็นอะไร
ผมต้องขอเวลาคิดเรื่องนี้ก่อน
มีอะไรต้องคิดอีก
ถ้าเกิดอุตสาหกรรมเหล็กเข้ามา
พวกช่างตีเหล็กจะตกงานกันหมด
ข่าวนี้ไม่มีค่าพอจะพิมพ์เหรอ
แต่อุตสาหกรรมต่างๆ ดีต่อประเทศนี้นะ
และพวกคุณก็ทำงานในโรงงานได้
เราจะไม่ยอมตกเป็นทาส
นี่เป็นเรื่องของการพัฒนาประเทศ ไม่ใช่เรื่องการเป็นทาส
แต่ก่อนเป็นทาสพวกอังกฤษ
ตอนนี้เป็นทาสพวกฮินดู
คนมุสลิมก็เป็นได้แค่นี้
อย่าพยายามเปลี่ยนเรื่องสิ
ถ้าดึงศาสนาเข้ามาเกี่ยวด้วยทุกครั้ง
ประเทศก็จะลุกเป็นไฟไปตลอดกาล
สันนิบาตมุสลิมชนะการเลือกตั้ง
คุณไม่ต้องห่วงประเทศหรอก
ห่วงแต่ตัวเองก็พอ
ผมติดนิสัยชอบเป็นห่วงทุกคน
นั่นล่ะความแตกต่างระหว่างคุณกับผม
ผมไม่ใช้ชะตากรรมของผู้คน มาชักนำพวกเขาไปผิดๆ
คุณพูดถูก
เรื่องนี้เกี่ยวกับศาสนา
ถ้าเราสร้างชาติของเราเองได้เมื่อไหร่
เสียงของเราจะไม่สูญเปล่าอีก
แต่ว่า...
ถึงตอนนั้นใครจะฟังเสียงคุณล่ะ คุณเทพ
นั่นเมียคนที่สองของเทพ โชตรี
(เทพ โชตรี)
คุณมุนชิอยากให้สัญญาจ้างงานกับคุณ
แล้วคุณตอบแทนเขาด้วยอะไร
เขาตัดสินใจแค่เพราะคุณเป็นฮินดูเหรอ
ผมไม่รับของให้ทาน
ฉันพยายามช่วย ไม่ได้จะทำทาน
แล้วผมขอให้คุณช่วยเหรอ
ผมอยู่อย่างนี้ก็ดีแล้ว
ทำไมต้องหาเรื่องจับผิดทุกอย่าง
ผมกลัวความใจดีไง
มันมักจะต้องการสิ่งตอบแทน
ฉันเชื่อที่คุณรับประกันไว้
ฉันทำให้คุณมุนชิเข้าใจแล้วว่าฮิระมันดีคือบ้านคุณ
และฉันไม่ต้องการอะไรตอบแทน
ชอบอ่านหนังสือเหรอ
ชอบมากค่ะ
คุณล่ะ
ชอบมาก
คุณอ่านบทความแคบิเน็ตมิชชั่นจบแล้วเหรอคะ
ยัง มีบางอย่างดูจะไม่ถูกต้อง
นี่อาจเป็นบทความสุดท้ายของเราซึ่ง...
ซึ่งต่อยอดแนวคิด เรื่อง "หนึ่งชาติหนึ่งอัตลักษณ์" ของคุณได้
ราคาค่าอิสรภาพคือการแบ่งแยกดินแดน
ยิ่งเรายอมรับได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
คนพวกนั้นไม่มีวันเข้าใจทัศนคติของคุณ
ฉันไม่อาจปกปิด
ฉันไม่อาจเปิดเผย
ฉันคลุ้มคลั่งเพราะรักเธอ
โอ้ ที่รัก
ถ้าฉันไม่อาจเป็นของเธอ
ฉันก็ไม่อาจเป็นของใครอื่นได้อีก
ฉันคือคนรักของเธอ
ฉันคือคนรักที่คลั่งไคล้เธอ
เห็นสามีของเธอมั้ย
ไม่ และก็ไม่อยากเห็นด้วย
เส้นทางความรักมันลื่นนะ ซาฟาร์
คนรักมักจะลื่นล้มหน้าทิ่มใส่กัน
ระวังด้วยล่ะ
ไม่รู้ทำไมสังคม
ไปกันเถอะ
ถึงมุ่งมั่นที่จะลบทิ้ง
ความรักไม่ใช่มลทิน ความรักคือผงทาขอบตา ที่รัก
ความรักไม่ใช่มลทิน
ความรักคือผงทาขอบตา ที่รัก
ลูกไม่ควรเขียนสนับสนุน อุตสาหกรรมเหล็กในหนังสือพิมพ์เรา
มันเกี่ยวอะไรกับธุรกิจสิ่งพิมพ์ของเราด้วย
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่อุตสาหกรรมนี้ สิ่งนี้จะช่วยขับเคลื่อนประเทศได้
มันจะทำให้คนเป็นศัตรูกับแกน่ะสิ
ในสายตาของคนทั้งโลก
นี่คือความผิดปกติ
มีแต่คนที่เข้าใจ
จึงรู้ว่านี่คือการอุทิศตน
ข้างเดียวอาจจะเป็น
เพราะหัวใจคิดไปเอง
ถ้าทั้งสองฝ่าย
มันคือความสอดคล้องต้องกัน
อยู่ให้ไกลเขาไว้จะดีที่สุด
แมลงเม่าที่รักแสงไฟ
มักจะลงเอยด้วยการตายในกองไฟ
นับร้อยพันแต่คนคนหนึ่ง
กลับมีชะตากรรมเช่นนี้
เหมือนเช่นรันจา
กับเฮียร์
ไม่รู้ทำไมสังคม
ถึงมุ่งมั่นที่จะลบทิ้ง
คุณอยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย รีบไปเถอะครับ
การปฏิวัติจงเจริญ!
จินนาห์เรียกร้องให้มีปฏิบัติการท้าทาย
ซึ่งอาจจะทำเกิดการจลาจล
เราอาจต้องออกจากฮัสนาบัด
สัตยาร่างกายอ่อนแอมาก
หมอบอกว่าไม่ควรเดินทาง
ทำไมคุณถึงหลบหน้าฉัน
ผมมัวแต่ยุ่งพาคุณชมเมือง
จนลืมเส้นทางชีวิตผมไป
ฉันกำลังจะไปจากฮัสนาบัด
ชีวิตก็แปลกดีนะ
ตอนแรกฉันไม่อยากมาที่นี่...
แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากจากไป
ผมมั่นใจว่าไม่ว่าสามีคุณจะพาคุณไปที่ไหน
คุณจะมีความสุขแน่
ฉันไม่ได้รักเขา
เขาก็ไม่ได้รักฉัน
ฉันต้องอยู่กับความลวงโลกนี้ไปอีกนานแค่ไหน
ความสัมพันธ์บางอย่างก็เหมือนหนี้สิน
ที่ไม่อาจขอแลกได้ แต่ต้องจ่ายคืน
ไม่มีใครได้กำไรจากสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่
บางครั้งขาดทุนก็ดีกว่ากำไร
ความรู้สึกไม่ควรเป็นทาสของประเพณี
รู้มั้ยว่าบาปหนักที่สุดในโลกคืออะไร
คือการข่มกลั้นความรู้สึกคุณไว้
ผมไม่รู้สึกอะไรกับคุณทั้งนั้น รูป
ทำไมฉันไม่เชื่อคุณล่ะ
เพราะคุณต้องการความรักมากกว่าความเชื่อไง
คุณจะถูกทำลาย
ผมให้อะไรคุณไม่ได้นอกจากความเสียใจ
ฉันขอรับไว้
คุณไม่รู้จักผม...
หรือชีวิตผม
หรือเหตุผลที่ผมพยายามหาทางใกล้ชิดคุณ
เหตุผลนั้นไม่ใช่ความรัก
ถ้าจะหลีกเลี่ยงความรักอาจมีเหตุผลนับพัน ในตลาดแห่งความกลัว
แต่ถ้าจะรักต้องการแค่เหตุผลเดียวในหัวใจ
ฉันพบเหตุผลนั้นแล้ว
ที่เหลือขึ้นอยู่กับคุณ
พวกคุณควรเตรียมตัวออกจากฮัสนาบัดให้เร็วที่สุด
ผมจะไม่ไปไหนโดยไม่มีคุณ
ฉันกำลังจะจากไปโดยไม่มีคุณ
หมอบอกว่าอีกไม่นานคุณจะหายดี
ได้มองตาคนรักยามจากไป
น้อยนักที่จะมีคนโชคดีแบบนี้
น้ำตานี่ไหลเพราะความสงบสุข
ปล่อยให้มันไหลเถอะ
คุณจะนำความสงบสุขของผมไปกับคุณด้วย
แล้วชีวิตที่เหลือผมจะทำยังไง
หลายวันมานี้ ฉันรู้สึกอิจฉารูป
อิจฉาแบบดีนะ
เธอกำลังจะได้รับความสุขแบบที่ฉันมี
ไม่มีใครมาแทนคุณได้
ฉันอยากยกสถานะของฉันให้เธอ
สัญญากับฉันสิ...
ว่าคุณจะทำตามความฝันของเราร่วมกันกับเธอ
คุณจะให้การศึกษาแก่ลูกสาว
คุณจะเป็นเพื่อนกับลูกชาย
คุณจะให้อภัยพ่อคุณ
อย่าจากผมไปนะ สัตยา
อยู่ต่อเถอะนะ
การจากไปของเธอส่งผลกระทบต่อเราอยู่นาน
คุณออกจากฮัสนาบัดหลังเธอเสียไปเหรอครับ
ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีน่ะสิ
คุณครับ ตอนนี้พรรคของอับดุลมีอิทธิพลขึ้นมาก
ลองทบทวนเรื่องบทความนี้ดูอีกทีนะครับ
- สุขสันต์วันอีดค่ะ - เช่นกันครับ
เขารู้ตัวมั้ยว่ากำลังทำอะไรอยู่
อีกอย่าง สมาชิกอวามมีฮักต้องตามล่าเราแน่
หลังอ่านบทความนี้ ช่างตีเหล็กที่นี่จะเผาเราทั้งเป็น
ลาล่ะครับ
คุณเศร้าโศกในเทศกาลเฉลิมฉลองเหรอ
ใครว่าว่าผมเศร้าโศก
ปกติคนจะนั่งดื่มด้วยกันในงานเทศกาล
มีแต่คนเศร้าที่นั่งดื่มตามลำพัง
ผมแค่อยากหาเวลาอยู่ตามลำพังบ้าง
ผมเบื่อสายตาสงสารของคนอื่น
ผมก็เหมือนกัน
แล้วคุณเศร้าเรื่องอะไรล่ะ
ในมือคุณไม่มีเหล้า
และคุณก็ไม่ได้กำลังฉลองเทศกาลด้วย
การบอกความลับกับคนแปลกหน้าง่ายกว่านะ
ใจคุณจะเบาขึ้นแต่ชื่อเสียงไม่ด่างพร้อย
ผมตกหลุมรัก...
ผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว
อยากดื่มหน่อยมั้ย
ผมเป็นมุสลิม
สุขสันต์วันอีด
ขอบคุณ
แล้วเธอล่ะ
เธอรักคุณมั้ย
รักมากกว่าผม
งั้นมีปัญหาอะไร
ถ้าคุณเป็นสามีเธอก็ดีสิ
จะได้สะสางกันซะตรงนี้เลย
ลองคุยกับเธอดูสักครั้ง
โลกนี้มันแปลก
ไม่มีใครคุยกับใคร มีแต่จะตั้งหน้าห้ำหั่นกัน
บางทีการต่อสู้ก็ง่ายกว่าการแสดงความรัก
สามีแบบไหนกันที่อยากอยู่กับผู้หญิงที่รักชายอื่นน่ะ
แต่เรื่องนี้ยังมีอีกด้านหนึ่ง
เยี่ยมเลย!
ผมกำลังอยากฟังเรื่องเล่า คุณก็มาจัดให้พอดี
ปัญหาก็คือ...
ผมบอกความจริงกับเธอแค่ครึ่งเดียว
งั้นก็บอกไปให้หมดสิ
มันไม่ง่ายอย่างนั้นน่ะสิ
ปกติมันไม่ยากหรอก
ว่าแต่เรื่องของคุณล่ะเป็นไง
ผมอยากรวบรวมซากชิ้นส่วน ชะตากรรมผมขึ้นมาแล้วก้าวต่อไป
แต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน
หาชิ้นแรกที่ทำให้คุณเจ็บให้เจอสิ
ที่เหลือก็จะรวบรวมได้ง่ายแล้ว
คุณนอนกับผู้หญิงมากี่คนแล้ว
นี่มันคำถามไร้สาระอะไรเนี่ย
แปลว่าคนเดียว
ผมแต่งงานตอนอายุ 18
คุณนอนกับผู้หญิงมากี่คนแล้ว
เยอะจนผมนับไม่ไหวเลยล่ะ
ในชีวิตเคยลองตะโกนบ้างมั้ย
มาสิ
วันนี้มาตะโกนให้ดังๆ และบอกกับชีวิต
ว่าเราจะไม่มีวันพ่ายแพ้ ให้แก่เล่ห์เพทุบายของมันแน่
มาสิ
ผมสัญญาว่าคุณจะรู้สึกเป็นอิสระแน่
ลองดู
พอแล้ว
ถามจริง ผู้หญิงแค่คนเดียวทั้งชีวิตเนี่ยนะ
ด้วยสายตาใสดุจลูกแก้วของเขา สัญญาณนับร้อยที่เขาส่งมา
ที่ใต้หน้าต่างฉัน
หนุ่มอับโชคผิวปากทั้งวัน
ด้วยสายตาใสดุจลูกแก้วของเขา สัญญาณนับร้อยที่เขาส่งมา
ที่ใต้หน้าต่างฉัน
หนุ่มอับโชคผิวปากทั้งวัน
เพราะความรักเขาจึงกลายเป็น
กึ่งตาบอด กึ่งหูหนวก
คนรักของฉันคือผู้ชายธรรมดา
สัตยาเคยดูแลบ้านหลังนี้
ฉันจะไม่ยอมให้มันถูกทำลาย
เธอต้องหัดรู้จักรับผิดชอบต่อบ้านนี้
ฉันคิดว่าฉันคงแทนที่สัตยาไม่ได้หรอกค่ะ
สามีเธอไปนอกบ้านทั้งคืนมาหลายวันแล้ว
ดูแลเขาด้วย
ความสัมพันธ์บางอย่างก็เหมือนหนี้สิน
ที่ไม่อาจขอแลกได้ แต่ต้องจ่ายคืน
ความสัมพันธ์ของฉันกับเทพเป็นแบบนั้น
สัปดาห์หน้าเราจะไปจากฮัสนาบัด
ฉันรักเมืองนี้ค่ะ
ฉันทิ้งฮัสนาบัดไปไม่ได้
ใบหน้าเหมือนนางฟ้าอิหร่าน แต่กิริยาเหมือนสาวอินเดีย
ในดวงตาที่ลึกดั่งทะเลสาบของเธอ มีสงครามสายฟ้าอยู่ในนั้น
เรามารวมตัวกันเพื่อเธอ
เพื่อสละชีพของเรา
แด่หญิงอันเป็นที่รักนี้
วันนี้เธอมีคนรักสองคน
หัวรถจักรแห่งหัวใจเรามาหยุดที่สถานีของเธอ
เธอคิดได้อย่างไรว่าเราเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา
คนรักของฉันคือผู้ชายธรรมดา
เธอคิดได้อย่างไรว่าเราเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา
ค่ำคืนนำมา
ซึ่งบรรยากาศรื่นเริง
เพื่อระบายความเครียดของเราไปให้หมด
ถึงตาเราแล้ว
ค่ำคืนนำมา
ซึ่งบรรยากาศรื่นเริง
เพื่อระบายความเครียดของเราไปให้หมด
ถึงตาเราแล้ว
วันนี้ขอให้เราได้ร้องและเต้น
ให้เราปล่อยใจไปกับความรัก
ช่างมันเถอะพวกคนอกหัก
ช่างมันเถอะหน้าที่ทางโลก
คนงามชายตามองมาในกระจกของหัวใจฉัน
เพราะความรักเขาจึงกลายเป็น
กึ่งตาบอด กึ่งหูหนวก
คนรักของฉันคือ
คนรักของฉันคือผู้ชายธรรมดา
เธอคิดได้อย่างไรว่าเราเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่ไปเรียนร้องเพลงกับบาฮาร์ เบกุม
เขาชื่ออะไร
ซาฟาร์
มันคือความอยุติธรรมของกาลเวลา
ที่ฉันเป็นของเธอ
เธอคือของขวัญของคนอื่น
แต่รักของเธอ
คือความมั่งคั่งของฉัน
เธอคือสมบัติของคนอื่น
พ่อคุณเป็นห่วงคุณน่ะ
วันที่ฉันตาย
ไปกันเถอะ
มาพบฉันสักครั้ง
โดยได้รับอนุญาต
จากใครคนนั้น
ปีที่แล้วคุณลำบากมามาก
ผมขอโทษถ้าผมทำให้คุณเสียใจ
คุณจะขอแยกทาง...
หรือจะให้โอกาสการแต่งงานครั้งนี้อีกสักครั้งก็ได้
ผมจะยอมรับการตัดสินใจของคุณ
ประตูหอนางโลมเธอเปิดอยู่ตลอดเหรอ
เราไม่มีอะไรต้องซ่อน
เรากำลังจะออกจากเมืองนี้
คุณบอกลาฉันไปแล้วเมื่อนานมาแล้ว
บอกฉันสิ...
วันนี้คุณจะมาสร้างความเจ็บปวดอะไรให้อีก
เวลาเปลี่ยน แต่เธอไม่เปลี่ยนเลย บาฮาร์
ตอนนี้เธอใช้ลูกชายเธอมาทำลายครอบครัวฉัน
ไปเตือนสติเขาซะ
รูปเป็นลูกสะใภ้ฉัน
ปัญญาของพระเจ้านั้นไร้ผู้ใดเทียบเทียม
ชายที่สร้างเรื่องราว...
ไว้กับผู้คนมากมาย
วันนี้มาที่นี่เพื่อขอให้ช่วยรักษาเกียรติของเขาไว้
เวลาก็ไม่ทำให้คุณเปลี่ยนเช่นกัน บัลราช
ฉันบอกเธอชัดเจนแล้วว่าสิ่งที่เราทำนั้นมันผิด
แต่เธอไม่ยอมรับความจริง
เธอใช้เวลาทั้งชีวิตคิดอยู่แต่ว่าเธอถูกทรยศ
คุณปลอบใจตัวเองแบบนี้เองเหรอ
ถ้าความสัมพันธ์ของเรามันผิดนัก
ทำไมคุณถึงกลับมาอีกครั้งแล้วครั้งเล่าล่ะ
คุณเองก็มีความรัก บัลราช
แต่คุณกลัวสังคม
จนวันหนึ่งก็ทิ้งฉันเหมือนขยะ
ความเห็นแก่ตัวของคุณทำให้ฉันขยะแขยง
ช่วยออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
แหม
วันนี้พระเจ้าประทานพรอะไรให้ผมนะ
หลังจากหลายปีที่ผมไม่ได้มาหาแม่
แต่กลับได้เจอพ่อที่นี่ด้วย
คนนึงคือบาฮาร์ เบกุมที่ทอดทิ้งผม
ส่วนอีกคนคือบัลราช โชตรี
คนที่เพิ่งจะยอมรับการมีอยู่ของผมเมื่อวานนี้
แต่วันนี้เขาก็มาอ้อนวอนผมซะแล้ว
แกต้องการอะไร
จะให้ฉันอ้อนวอน เพื่อศักดิ์ศรีของครอบครัวฉันเหรอ
อย่ายุ่งกับพวกเขา
แต่นั่นมันสันดานคุณนี่
ที่ชอบทิ้งคนที่คุณรัก
คุณจะรู้อะไรเรื่องครอบครัว
มีแต่พระเจ้าที่รู้ว่า ผมมีพี่น้องกี่คนที่เตร็ดเตร่อยู่แถวนี้
ฉันมีแค่ครอบครัวเดียว
ซึ่งต้องปกป้องไว้จากพวกแกทั้งสองคน
งั้นก็ไปบอกลูกสะใภ้คุณให้เลิกรักผมสิ
ฉันบอกแล้วว่าให้ทำแท้งซะ
การมีมันฆ่าความสัมพันธ์ของเรา
หรือเปิดเผยนิสัยแท้จริงของคุณ
นี่ไม่ใช่ลูกเรา
แต่เป็นผลผลิตจากความผิดพลาดของฉัน
ที่ฉันไม่อาจตัดได้ขาดไปชั่วชีวิต
ซาฟาร์ ปล่อยเขานะ
ซาฟาร์!
อยากทำอะไรกับฉันก็เชิญ
แต่อย่าให้ลูกฉันต้องมารับบาปแทนฉันเลย
เขาไม่ได้ทำอะไรแก
วันนี้ผมได้เจอเขาแล้ว
เขามีทุกอย่าง...
ยกเว้นความสุข
ระหว่างที่คุณดิ้นรนเพื่อปกป้องเขาจากโลกนี้
คุณลืมให้ความรักกับเขา
ชีวิตนี้ผมมีแค่เป้าหมายเดียว
คือได้เห็นคุณในสภาพนี้
แต่รูปพูดถูก
เมื่อความล้มเหลวของคนอื่น เป็นเหมือนชัยชนะของเรา
เราก็เป็นคนที่ล้มเหลวที่สุดในโลก
ผมรู้ว่าคุณจะไม่มีวันยอมรับผม
แต่คุณปฏิเสธไม่ได้ว่าผมเป็นส่วนนึงของคุณ
จากทุกสิ่งที่ลูกคุณได้ไปผมขอแค่รูป
ผมรักเธอ
ผมจะไม่ขออะไรอื่นนอกจากสิ่งนี้
อยู่ห่างๆ จากรูปและชีวิตคู่ของเทพซะ ซาฟาร์
ไม่งั้นผลที่ตามมาจะเลวร้ายมาก
ความรักของรูปคือสิทธิ์ของผม
และคุณไม่ใช่เจ้าของมัน
และสิทธิ์นี้ ผมจะเอามาให้ได้
ซาฟาร์...
ฉันรู้ว่าเธอไม่เห็นด้วยกับฉันหลายเรื่อง
แต่ครั้งนี้เธอก็รู้...
ว่าฉันพูดถูก
มีคนจากฮิระมันดีมาขอพบคุณ
เกิดอะไรขึ้น
นี่เพราะผู้หญิงคนนั้นทั้งนั้น
ไม่อยากเชื่อเลย
ว่าพวกโชตรีจะลดตัวต่ำขนาดนี้มาทำร้ายนาย
เรื่องนี้รูปไม่เกี่ยว
ความรักทำให้คนตาบอด
นายถึงไม่เห็นว่าโชตรีเล่นเกมอะไรกับนายอยู่
แต่ฉันไม่ได้ตาบอด
นายจะยกโทษให้เธอก็ได้
แต่ฉันจะแก้แค้นผู้หญิงคนนั้นแทนนายเอง
ถ้านายแตะต้องเธอ...
นอกจากสายสัมพันธ์ของเราแล้ว ฉันจะตัดหัวนายทิ้งด้วย
ความรัก...
มักจะทำให้คนเราทำผิดพลาด
ฉันเตือนเธอแล้ว
คุณเข้าใจฉันผิดนะคะ
ฉันเคยสาบานไว้ว่า...
ฉันจะไม่มาที่นี่อีก
แต่วันนี้เพราะเธอ
ฉันถึงต้องผิดคำสาบาน
คุณไม่รู้ว่าฉันต้องเจออะไรบ้าง
น่าเสียดายที่มันมีแต่จะแย่ลง
ซาฟาร์เป็นลูกของฉันกับบัลราช
เขาใช้เธอ...
เพื่อทำลายบ้านนี้
เขารักฉัน
ฉันเห็นความรักในดวงตาเขา
เขาโกหกเธอมาตั้งแต่ต้น
เขาต้องเคยทำผิดมาบ้างในชีวิต
แต่ความรักของเราคือรักแท้
เธอมีการศึกษา...
และมีเหตุผล
เขาคือผู้ชายจากฮิระมันดี
ในชีวิตเขาไม่มีผู้หญิงคนไหนมีค่า เมื่อไม่อยู่บนเตียงเขา
ซึ่งเขาไม่ต้องการสิ่งนั้นจากเธอด้วยซ้ำ
สิ่งที่เขาต้องการ...
ก็แค่การทำให้บัลราช โชตรีต้องอับอาย
และความรักอย่างหน้ามืดตามัวของเธอ
เปิดโอกาสให้เขาได้ทำอย่างนั้น
นี่คือความจริง
ยอมรับซะ!
ต่อให้เธอทิ้งสามีแล้วไปหาเขา
เขาก็จะไม่ยอมรับเธอ
เธอควรรักคนที่เคารพเธอ...
และรักเธอได้มากกว่าที่เธอจะรักได้
รูป
เธอไม่ใช่รักของเขา
เธอคือการแก้แค้นของเขา
และเขารักแค่การแก้แค้นเท่านั้น
เพื่อแก้แค้นครอบครัวนาย...
นายทำให้ฉันพัวพันกับ ความวุ่นวายทางการเมืองมาหลายปี
ทุกคนพูดถูก
คนแบบนายไม่มีความซื่อตรง
ไฟที่นายจุดขึ้นมานี่...
ฉันจะใช้มันเผาเมืองนี้ให้ราบ
จนแม้แต่ตัวนายเอง ก็ไม่มีทางจะหยุดสิ่งที่นายเริ่มไว้ได้
มันจำเป็น
ซาฟาร์เกลียดฉันอยู่แล้ว
เขาก็แค่จะเกลียดฉันเพิ่มอีกนิด
แต่อย่างน้อยเขาจะปลอดภัย
ชีวิตนี้จะมีประโยชน์อะไร...
ถ้าถูกขโมยจุดมุ่งหมายในการมีชีวิตอยู่ เพียงหนึ่งเดียวไป
รักที่ผิดทำนองคลองธรรมมักนำไปสู่การทำลาย
เขาชื่อซาฟาร์
น้องชายของลูก
ลูกพบกับเขาในคืนวันอีด
พ่อไม่เคยมีความกล้าพอจะยอมรับความผิดพลาด
ยกโทษให้พ่อด้วย
หากฉันจะไม่เคยระลึกถึงเธอในยามสวดภาวนา
แต่ฉันก็ไม่เคยสาปแช่งเธอ
ฉันไม่เคยไม่พอใจ
และไม่เคยไม่ซื่อสัตย์
ทำไมเธอถึงนอกใจฉัน
ทำไมเธอจึงไม่พอใจ
หลังแยกทางจากเธอ
ชีวิตฉันแหลกสลาย
ดวงตาฉันเฝ้ามองหาเธอ
มาจุดประกายให้ดวงตาฉันที
หรือมาเพื่อบอกลาก็ยังดี
กลับมาพบกันเป็นครั้งสุดท้าย
ดวงตาฉันเฝ้ามองหาเธอ
มาจุดประกายให้ดวงตาฉันที
หรือมาเพื่อบอกลาก็ยังดี
กลับมาพบกันเป็นครั้งสุดท้าย
เธอกลายไปเป็นที่รักของคนแปลกหน้า
ทำไมเธอจึงไม่พอใจ
หลังแยกทางจากเธอ
ชีวิตฉันแหลกสลาย
คุณให้ฉันเป็นคนตัดสินใจ
ชีวิตฉันแหลกสลาย
ยามสวดภาวนา
ฉันขอให้เธอมีอายุยืนยาว
ฉันเคยสำนึกเสียใจกับตัวเอง
ขอให้เธอได้รับการคุ้มครอง จากสายตาฉันตลอดไป
ยามสวดภาวนา
ฉันขอให้เธอมีอายุยืนยาว
ฉันเคยสำนึกเสียใจกับตัวเอง
ขอให้เธอได้รับการคุ้มครอง จากสายตาฉันตลอดไป
แต่ฉันกลายเป็นคนที่ไม่น่าพึงใจ
ต่อเธอมากขนาดนี้ได้อย่างไร
หลังแยกทางจากเธอ
ชีวิตฉันแหลกสลาย
ซาฟาร์...
ซาฟาร์
ไม่
ความรักจะมีอะไรให้เอ่ย
ฉันอ้ำอึ้ง
หลังแยกทางจากเธอ
ชีวิตฉันแหลกสลาย
(โรงงานเหล็กแห่งแรกเปิดในฮัสนาบัด ยุคเครื่องกลเพื่ออินเดียยุคใหม่)
ฉันตกหลุมรักกับคนคนนึงที่ฮิระมันดี
คุณพูดความจริงกับฉันเสมอ
ตอนนี้...
ที่เราพยายามจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน...
ฉันจึงอยากพูดความจริงด้วย
ความสัมพันธ์ของเราจะมีความเคารพ...
แต่ไม่มีความรัก
หวังว่าคุณจะใจกว้างกว่าฉัน...
และพอนานไปคุณจะให้อภัยฉันได้
คุณเคยรักคนอื่นเหรอ
อะไรเปลี่ยนไปล่ะ
ฉันไม่นับถือเขา
ความรักก็เลยจบลงงั้นเหรอ
คุณพูดว่าคุณอยากจะทุ่มเทให้ความสัมพันธ์นี้
ทำไมเป็นตอนนี้
แค่นอนด้วยกันไม่พอหรอก
การจะรักษาชีวิตคู่ไว้ได้มีอีกหลายแง่มุม
ผมมักจะบอกกับสัตยา
ว่าผลของการถูกบังคับให้อยู่ด้วยกันไม่เคยดี
เพื่อให้เธอมีความสุข ผมเสียสละความสุขของผม
และมันอาจจะทำลายความสุขของคุณด้วย
ซึ่งเรื่องนั้นผมละอายใจ...
แต่เวลาผ่านไปความละอายนั้น ก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความรัก
อนาคตคุณอยู่ตรงหน้าคุณนะ รูป
การตัดสินใจด้วยความโกรธ มักจะนำไปสู่ความผิดพลาด
ยอมรับความจริงกับตัวเองสักครั้ง
นี่ล่ะคือความเคารพที่คุณจะให้ผม และความสัมพันธ์ของเรา
ความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา ไม่ควรถูกผูกมัดด้วยประเพณี
แต่ด้วยความรักเท่านั้น
เทพ โชตรีตัดสินใจต่อต้านเรา
ฉันก็ตัดสินใจแล้วเหมือนกัน
ว่าจะทำลายพวกโชตรี
คิดดูให้ดีนะ
ใครที่ไม่ใช่พวกเราก็คือศัตรูเรา
สาโรช!
เราจะปฏิวัติ!
เราจะสร้างชาติของเรา!
ชูมือขึ้น สามัคคีกันลุกขึ้นสู้!
เราจะปฏิวัติ!
ชูมือขึ้น สามัคคีกันลุกขึ้นสู้!
เราจะปฏิวัติ! เราจะสร้างชาติของเรา!
ยกโทษให้ผมด้วย
เท่านี้เหรอ
คุณมาเพื่อพูดเท่านี้เหรอ
แล้วมันจะต่างกันยังไง
คุณตัดสินใจไปแล้วนี่...
ใช่มั้ย
ฉันรักคุณจนหมดใจ
แต่คุณซื่อสัตย์กับฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ
บอกความจริงกับฉันมันยากนักเหรอ
ตลอดชีวิตสิ่งเดียวที่ผมนำมาเติมจิตใจ...
คือความเกลียดชัง
ผมทรยศทุกคน
เพื่อให้ผมได้แก้แค้นพ่อ
คุณโยนความเกลียดในตัวผมทิ้งไป
และเติมหัวใจผมด้วยความรัก
คุณกำลังเปลี่ยนหัวใจผม
ผมเกิดกลัวขึ้นมา
ผมกลัวความรักของคุณ
ทุกสิ่งที่ผมเคยต้องการจากบ้านนี้...
คุณมอบให้ผม
ถ้าผมบอกความจริงกับคุณ...
ผมคงจะเสียคุณไป
คุณหลอกให้ฉันรักคุณรึเปล่า
เราไม่ได้ถูกกำหนดมาให้อยู่ด้วยกัน รูป
เป็นพระประสงค์ของพระเจ้า
คุณเคยรักฉันบ้างมั้ย
ถ้าผมต้องตอบคำถามนั้น...
ก็ต้องตั้งคำถามกับความรักของคุณด้วย
ทำไมไม่เคยตอบอะไรตรงๆ นะ ซาฟาร์
บอกฉันสักครั้ง
บอกสักครั้งว่าคุณรักฉัน
- ออกทางประตูหลังกัน - ทางนี้ครับ คุณอนันต์
อาเหม็ด
เทพ!
ทางนี้
ฆ่ามันให้หมดทั้งสามคน
เราให้พวกเขาหลบอยู่ที่นี่ไม่ได้
พวกนั้นจะตามล่าฮินดูที่อยู่ตามบ้านคนมุสลิม
ที่นี่พวกเขาไม่ปลอดภัย
พาพวกเขาไปที่สถานี
ไปกับเราเถอะ
ฉันทิ้งสาวฮินดูของฉันไปไม่ได้
ไปกับเราเถอะ แม่!
ที่ซึ่งฉันเกิดอาจจะเป็น...
ที่ซึ่งความตายจะมาหาฉัน
ไปเถอะ
รีบไปซะ
ซาฟาร์
จับมือผมไว้
ทางนี้
ไปเร็ว
เทพ!
คุณเป็นอะไรมั้ย
พวกคุณขึ้นรถไฟไป
ผมจะสกัดพวกมันไว้
พวกมันจะฆ่าคุณ
พวกเขาเป็นคนของผม
พวกเขาไม่ทำอะไรผมหรอก
(ฮัสนาบัด)
ทางนี้
เร็วเข้าๆ
ทางนั้น
มาเร็ว ทางนี้
เฮ้ย หลบไป หลบ
ปล่อยพวกเขาไป อับดุล
ปล่อยพวกเขาเถอะ
เห็นแก่ฉันเถอะ
ซาฟาร์!
ซาฟาร์ ไปกับเราเถอะ!
ซาฟาร์!
ซาฟาร์ วิ่ง!
วิ่ง!
เร็วเข้า!
ซาฟาร์!
ซาฟาร์! ลุกขึ้น!
ซาฟาร์!
ซาฟาร์... ไปกับเราเถอะ
ลุกขึ้นมาสิ ซาฟาร์!
ซาฟาร์ ลุกขึ้นมา!
วิ่งสิ ซาฟาร์!
ผมไม่รู้ว่าผมถูกฝังหรือเผา
แต่ชีวิตลูกนอกสมรสของผมบรรลุเป้าหมายแล้ว
และความรักนั้นจะยังคงอยู่ตลอดกาล
(ปี 1946 อมฤตสระ)
การสร้างพรมแดนไม่ได้ทำให้โลกใหญ่หรือเล็ก
มันแค่พรากชีวิตคนนับหมื่นให้แยกจากกัน
บ่อยครั้งที่ในความพลัดพรากนั้น
ความเจ็บปวดของหัวใจที่แหลกสลาย เชื่อมคนสองคนเข้าด้วยกัน
เรื่องราวของเจ้าของเดอะเดลี่ไทม์ส รูปกับเทพ
เป็นเพียงหนึ่งเรื่องเล่า ของการแบ่งแยกดินแดนนับพันเรื่อง
ที่จะจางหายไปในเสียงร่ำไห้ของประวัติศาสตร์
(ถึงเวลาฉลอง)
ความรักและความเกลียดชัง...
ทั้งสองอย่างต่างเป็นสีแดง
แต่ความแตกต่างระหว่างสองอย่างนี้
คือความเกลียดชังทำลายโลก
ส่วนความรัก...
เราต้องทำลายตัวเอง
แต่กระนั้น ความรักถูกทำให้มีมลทิน
รักที่มีมลทินของเราจะไม่มีวันแตกดับ
มันจะยังคงอยู่ในตัวเราเสมอ
ตอนนี้การตัดสินใจขึ้นอยู่กับคุณ
คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้
นี่คือการทำลาย หรือความรัก